اعتراضات مردمی رژیم را بیشتر در باتلاق سقوط فرو می برد.
مردم باز هم به صورت گسترده به خیابان آمدند: در اصفهان، رشت، کرج، شیراز و… این دیگر یک پیام روشن است که مردم جانشان به لب آمده و حاضر نیستند در خانه بنشینند. از این پس هر فرصتی برای حضور در خیابان و اعتراض برای مردم خوب و مناسب است.
با توجه به وخامت وضعیت اقتصادی و نبود هیچ چشم اندازی برای بهبود اوضاع می توان حدس زد که این تظاهرات باز هم گسترش یافته و ادامه پیدا می کند.
از این وضعیت می توان به عنوان وضعیت باتلاق گونه ی رژیم نام برد. خصوصیت باتلاق این است که فرد گرفتار در آن به صورت تدریجی به پایین می رود، از یکسو امیدی به بیرون کشیدن خود ندارد و از سوی دیگر نیز می داند که در انتها در زیر باتلاق دفن خواهد شد. این موقعیت جمهوری اسلامی است.
در چنین شرایطی باید نقش اعتراضات مردمی را به مثابه وزنه ای بدانیم که هر چه بیشتر فشار بیاورد، حکومت بیشتر و سریعتر به زیر باتلاق می رود. بنابراین کافیست که اعتراضات ادامه و گسترش پیدا کند.
در این راستا طرح جمهوری دوم ایران به عنوان یک راهکار عملی برای پایان بخشیدن به عمر رژیم اسلامی پیشنهاد یک حرکت سه مرحله ای را می دهد:
- گسترش و تداوم تظاهرات اعتراضی در شهرهای مختلف کشور
- تبدیل اعتراضات مردمی به یک اعتصاب سراسری فلج کننده
- تبدیل اعتصاب سراسری به یک قیام برای پایین کشیدن رژیم از قدرت
گردهم آمدن نیروهای مردمی در داخل و خارج از کشور حول محور «جمهوری دوم ایران» امکان پیاده کردن این روند سه مرحله ای را به صورت برنامه ریزی شده و هدفمند میسر می سازد.
