گروه های حساس:
نوزادان، شیرخواران، کودکان، مادران باردار و شیرده، سالمندان، افراد مبتلا به آسم، بیماریهای قلبی و ریوی، دیابت، سرطان و سایر بیماریهای شدید یا مزمن، چاقی مفرط. همچنین افراد مبتلا به آنفولانزا، کووید، سایر عفونتهای تنفسی و سرماخوردگی. همه مطالبی که در زیر گفته شدهاند در مورد گروههای حساس، اهمیت حیاتیتری پیدا میکنند.
(۱) درجه آلودگی هوا چقدر است؟ از وضعیت کیفیت هوا آگاهی پیدا کنید.
(به جدول زیر نگاه کنید.)
جدول مقدار محدودیت فعالیت در خارج از خانه بر حسب درجه آلودگی هوا (به توجه به شاخص کیفیت هوا یا AQI)
(۲) در منزل بمانید و در و پنجره ها را ببندید. تعداد دفعات بیرون رفتن از خانه و مدت زمان بیرون ماندن را به حداقل برسانید. درز و شکاف پنجرهها و درها را با درزگیر یا چسب یا دستمال مسدود کنید. داروهای مورد استفاده روزانه افراد خصوصا گروههای حساس به اندازه کافی و برای مدتی در دسترسشان باشد که احتیاج به بیرون رفتن نباشد. کارگران و سایر افرادی که در فضای باز کار میکنند، در زمانهای اوج آلودگی، مدت زمان کار را کمتر کنند و زمانهای استراحت و نوشیدن آب و مایعات را بیشتر کنند.
(۳) هوای خانه را مرطوب نگاه دارید. سیگار نکشید. هیچ گونه موادی مصرف نکنید. دستگاه بخور آب خصوصا در اتاق خواب. پاک کردن با دستمال مرطوب بهتر از استفاده از جارو دستی یا جارو برقی است. فن یا دستگاه تصفیه هوا با فیلتر (هپا) (HEPA) در صورت امکان.
(۴) ورزش و فعالیت بدنی در فضای باز را محدود کنید.
(۵) از ماسک مناسب آلودگی هوا استفاده کنید. ماسک ان-۹۵ (N-95) و اگر نبود ماسکهای دیگر. نبود، شال و پارچه و دستمال.
(۶) تغذیه مناسب، نوشیدن بیشتر آب و مایعات بیشتر. غذای چرب کمتر، میوه و سبزیجات بیشتر. مواد غذایی را قبل از گذاشتن در یخچال بشویید و پاک کنید.
(۷) نظافت و شستشوی صورت و بدن خصوصا وقتی از بیرون به خانه میآییم.
(۸) تا حد ممکن سعی کنیم از آلوده کردن بیشتر هوا بپرهیزیم. حتیالامکان از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنیم. موتور اتومبیلها را در حال ایستاده خاموش کنیم. تنظیم موتور اتوموبیل. هیچ جا آتش روشن نکنیم. زبالهها را نسوزانیم.
(۹) به موضوع آلودگی هوا و اثرات آن بر سلامت اهمیت عملی بدهیم. و حداقل خودمان به فکر خودمان باشیم و دیگران را هم آگاهتر کنیم.
علایم خطر ناشی از آلودگی هوا: در صورت بروز این علایم فرد باید فورا به بیمارستان یا درمانگاه رسانده شود: تنگی نفس، صدای خس-خس یا وز-وز در نفس کشیدن، احساس فشار یا درد در قفسه سینه، کبود شدن لبها یا ناخنها، سرگیجه، تشنج، یا کاهش سطح هوشیاری (از حال رفتن)
(۱۰) در فصل سرد مواظب مسمومیت با مونوکسید کربن باشیم. بخاری که لوله دود آن درست کار نمیکند، سوزاندن چوب یا زغال در خانه، یا اتوموبیل روشن در داخل پارکینگ، باعث تجمع این گاز کشنده میشود. علایم: سردرد، ضعف، سرگیجه، حالت تهوع یا استفراغ، تنگی نفس، گیجی، تاری دید، خوابآلودگی، شل شدن عضلات دست و پا، از دست دادن هوشیاری. در نوزاد و کودک و در سالمندان علایم ممکن است مبهم و نامشخص باشد. در افرادی که در خواب هستند ممکن است از خواب بیدار نشوند. در صورت بروز چنین نشانههایی فرد را بلافاصله به هوای آزاد برده و فورا به نزدیکترین اورژانس یا درمانگاه ببرید و یا با اورژانس تماس بگیرید. آب و غذا به فرد ندهید.
——————————————————————————————————
منابع:
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید بهشتی. معاونت بهداشتی. 10 نکته ضروری برای حفظ سلامتی در شرایط ناسالم آلودگی هوا. ۲۹ آذر ۱۴۰۰
دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی اراک. معاونت بهداشتی. خود مراقبتی در آلودگی هوا. ۱۹ تیر ۱۴۰۳.
سازمان نظام پزشکی. مسمومیت با گاز مونو اکسید کربن. ۲۹ آبان ۱۴۰۳
مقالات مرتبط
در همین مورد
